The Japan Times - Noosha Aubel, CDU ve SPD: Potsdam’daki ağır engelli bir çocuğun durumu, siyasi bir iflas ilanıdır

Almanya Federal Cumhuriyeti’nin 10. Şansölyesi Friedrich Merz (70, CDU), 9 Eylül’de Alman Federal Meclisi’nde çocuklara ve torunlara yeni bir gelecek umudu vaat etmişti. Potsdam’da, iki yaşında ve birçok ağır engeli bulunan Heidrun’un, gerekli asistanlık hizmetinin bulunmaması nedeniyle bir yıldan fazla bir süredir mevcut bir kreş yerinden yararlanamadığı bildiriliyor. GdB’si yüzde 100 (ağır engellilik) ve bakım derecesi 4 olan bu çocuk için bu durum, gelişim ve topluma katılım açısından kaybedilen zaman anlamına geliyor; eyalet başkenti Potsdam’ın görevdeki belediye başkanı (50 yaşında, partisi yok) için bu durum, Almanya’da eşi benzeri görülmemiş bir siyasi skandalı teşkil ediyor. Siyasi vaatler ile gerçeklik arasındaki bu uçurum utanç verici, ahlaki açıdan çirkin ve ağır engelli bir küçük çocuk söz konusu olduğunda dayanılmazdır.

Tıbbi uyarı, daha fazla beklemeyi dayanılmaz hale getiriyor

Potsdam’da sosyal hukuk alanında uzman avukat Axel Kapust, 27 Ağustos 2026 tarihli dilekçesinde Charité Üniversite Hastanesi’nin tıbbi belgelerine atıfta bulunarak, bir kreşte uzman gözetim olmadan kalınması halinde geri dönüşü olmayan gelişimsel eksikliklerin ortaya çıkacağına dair acil uyarıya dikkat çekiyor. Editörlüğümüzün elindeki kanıtlara göre, Potsdam Belediyesi yetkilileri bu tıbbi uyarıları aylardır yazılı olarak elinde bulunduruyor. Buna rağmen, bugün 9 Eylül 2026 itibarıyla, çoklu ağır engelli çocuk için gerekli yardım hâlâ sağlanmamıştır. Ek sağlık sorunlarının ortaya çıkıp çıkmadığı henüz tespit edilememiştir; ancak tarafların sertleşen tutumları göz önüne alındığında, ailenin halihazırda birkaç uzman avukat aracılığıyla Potsdam şehrine karşı tazminat davası açma olasılığını değerlendirdiği kesin gibi görünmektedir.

Böyle bir ihtiyacı ele alırken yararlı bir yardım sağlayamayan bir idare, eylemlerinin amacını tamamen ıskalamaktadır. Ebeveynler, talep ettikleri hakların hayata geçirilmesi için ek bir mücadele vermek zorunda kalmaktadır. Belediye Başkanı Aubel için şu soru ortaya çıkmaktadır: Vatandaşlar, çoklu ağır engelli bir çocuğa yönelik hizmet yetersizliği anlamında, böyle bir idare tarzını neden, en ufak bir şekilde bile olsa, kabul etmeye devam etmelidir?

Erişim kanıtının bulunmaması belediyeye yük oluşturuyor

Tartışmalı olan nokta, Potsdam Belediyesi’nin iddia ettiği, 4 Eylül 2025 tarihli yardım kararının sözde posta yoluyla teslim edildiği iddiasıdır; bu karar, 6 Ağustos tarihli kreş bakım kararından ayırt edilmelidir. Editörlüğün elindeki belgelere göre, avukat Kapust daha 15 Haziran 2026 tarihinde Sosyal Mahkeme’ye bu konuyla ilgili olarak şöyle yazmıştı: “Davalı, eline ulaştığına dair bir kanıt sunamadığını teyit etmektedir.”

Bu eleştiri, özellikle Kathleen Manecke-Otto’ya (Hukuk ve Sigorta Bölümü) yöneliktir; eleştiri, onun vaka sunumunda ortaya koyduğu hukuki argümanlara odaklanmaktadır. Yardımın gelmemesi karşısında, Manecke-Otto’nun “dava dilekçeleri”, editörler tarafından tarafsız bir bakış açısıyla ve herhangi bir polemik içermeden değerlendirildiğinde, küflü bir idari odadan çıkmış çaresiz broşürler gibi görünmektedir; burada belirleyici olan nokta, bir gönderim iddiasının teslimat kanıtının yerini tutamayacağıdır.

31 Temmuz tarihli mahkeme bildirisi, bu nedenle belediyenin ilgili birimine yöneliktir ve kendi başına, Potsdam Belediyesi yetkililerine yönelik sadece sert bir hukuki azarlamadan ibaret değildir. Potsdam Sosyal Mahkemesi, S 17 SO 69/26 numaralı davada, kurum içi posta bürosu notunun mektubun kurumdan ne zaman çıktığını en ufak bir şekilde bile kanıtlamadığını açık ve net bir şekilde belirtmektedir. Mahkeme, “tam kanıt niteliğinde” bir teslimat kanıtı talep etmektedir; Potsdam Belediye Binası’ndaki yetkililer, Belediye Başkanı Noosha Aubel’in denetimi altında, bunu şimdiye kadar sunamamıştır.

Potsdam Sosyal Mahkemesi ayrıca, idari dosyaları Yüksek İdare Mahkemesi’nden bizzat temin edeceğini ve davacıya bir kopyasını ileteceğini duyurdu; “ki bunu davalı tarafın kendisi de sağlayabilirdi”. Mahkeme, Potsdam Belediyesi’nin konuyu kabul etmesini bekliyor ve belediyeye görüş bildirmesi için iki hafta süre tanıdı. Siyasi açıdan bu uyarı büyük yankı uyandırıyor ve objektif olarak bakıldığında, yapısal çöküş yaşayan Potsdam idaresinin koltuğuna atılmış bir tekme niteliğinde. Bir mahkeme, Potsdam idaresinin kendi başına halledebileceği bir işi telafi etmek istiyor ya da yapmak zorunda kalıyor. Bu, açık ve net bir şekilde, idari yetersizliğin yıkıcı bir kanıtıdır; ağır engelli bir çocuğun aleyhine işlenmiş bir skandaldır – bu skandal, eyalet başkenti Potsdam’ı sadece Almanya Federal Cumhuriyeti’nde değil, Almanya sınırlarının çok ötesinde de rezil etmektedir.

Suçlama, yanlış bilgilendirme ve gerçeklerin çarpıtılmasıdır

Udo Wernitz (58, SPD) başkanlığındaki Brandenburg Eyalet Parlamentosu Dilekçe Komisyonu’nun 26 Ağustos 2026 tarihli ve redaksiyonun elinde bulunan nihai mektubu, daha yakından incelendiğinde yanlış olduğu ortaya çıkan belediye başkanının beyanlarına dayanmaktadır. Gerekli kararların yaklaşık bir ay içinde verildiğini; kreş yerinin reddedildiğine dair bir bulguya rastlanmamıştır. Mektup, Potsdam Sosyal Mahkemesi’nin erişim kanıtına karşı yönelttiği yukarıda bahsedilen itirazı ele almamaktadır. Bu bağlamda, dilekçe komisyonunun kapanış mektubunu kaleme alırken söz konusu bilgiye sahip olup olmadığı, dilekçe komisyonu tarafından acilen açıklanmalıdır; aksi takdirde, Brandenburg Eyalet Meclisi Dilekçe Komisyonu aleyhine çok ciddi bir şüphe doğabilir! Aynı zamanda komisyon, bakım hizmetinin sağlanmadığını kabul etmekle birlikte dilekçeyi kapatmakta ve hukuki yollara başvurulmasını tavsiye etmektedir; bu durum da daha yakından incelendiğinde yine sorgulanabilir niteliktedir.

Aile, Potsdam Belediye Binası’ndaki yetkilileri, gerçeğe aykırı bilgiler vermek, belirleyici koşulları çarpıtmak ve kendi ihmallerini ebeveynlerin üzerine atmakla suçlamaktadır. Baba, “küstah yalanlar”dan söz etmektedir. Aile, kasıtlı yanıltma olasılığının soruşturulmasını talep ediyor. Sorumluların, ağır engelli bir çocuğun sırtına yükleyerek kendi başarısızlıklarını kasıtlı yanlış beyanlarla örtbas etmeye çalıştıkları doğrulanırsa, bu ahlaki bir iflas ilanı olur; muhtemelen Aubel’den Woidke’ye ve dilekçe komisyonuna kadar uzanır.

Olgusal gerçek tartışılmaz: Kararın verilmesi, etkin bir şekilde bildirilmesi ve fiilen sağlanan yardım, birbirinden farklı süreçlerdir. SGB X’in 37. maddesinin 2. fıkrasına göre, şüphe durumunda yetkili makam, belgenin ulaştığını kanıtlamak zorundadır; 39. maddenin 1. fıkrası ise kararın geçerliliğini bildirime bağlamaktadır. Daha sonra dosyaya bakılması, daha önce postayla ulaştığını kanıtlamaz. Bu farkları göz ardı edenler, yanıltıcı ve sorumluluğu hafifleten bir tablo çizmektedir. Resmi bir antet, kanıtlanmamış bir iddiayı kanıt haline getirmez.

Ebeveynlere atfedilen sorumluluk da açıklığa kavuşturulmalıdır. Ailenin ifadesine göre, “Sonnenkinder” kreşini kendileri bulmuş ve bir asistan önermişlerdir. Dilekçe Komisyonu’nun yine de Aubel’in görüşünü benimseyerek, başka bir hizmet sağlayıcısının belirlenmemiş olmasının bakımın önündeki engel olduğunu öne sürmesi, Baden-Württemberg’de şu sert sözlerle

“...bu biraz şüpheli” sözleriyle yorumlanabilir. Aile, bunu kendi işbirliklerinin çarpıtılması olarak görüyor. Avukat Kapust, 27 Ağustos 2026 tarihinde, editörlüğün elindeki belgelere göre, ebeveynlerin bulduğu ve mesleki eğitim almış bakıcının bir yıldan fazla bir süre sonra artık müsait olmadığını yazılı olarak da açıkça belirtmiştir. Artık, ağır engelli küçük çocuk için uygun ve müsait bir bakım görevlisi talep edilmektedir.

Belediye, ebeveynlerin hangi uygulanabilir ve finansmanı sağlanmış çözümü reddettiklerini açıklamak zorundadır; mevcut belgelere göre, Potsdam eyalet başkentinin yetkilileri bunu mahkemede yapamayacaktır. Siyasi açıdan, istek ve seçim hakkını, hizmetin sürekli olarak sağlanmamasının temelsiz bir gerekçesi olarak kullanmak utanç vericidir. Böyle bir idarenin ahlaki pusulasının doğru yönü gösterip göstermediğine dair ciddi şüpheler vardır; Potsdam’daki skandal bu bakımdan tam anlamıyla iğrençtir. Bunun mağduru ise ağır engelli bir çocuktur.

Olası zararlar ve Potsdam Belediyesi’nin sorumluluğu?

Aile, eyalet başkenti Potsdam’ın yetkililerini, etkili yardımın sağlanmaması nedeniyle ağır engelli küçük Heidrun’a ciddi zarar vermekle suçluyor ve olası tazminat taleplerini takip etmek istiyor. Sorumluluğu doğuran görev ihlalleri ve bunun sonucunda ortaya çıkan zararlar olup olmadığı, gerekirse mahkemeler tarafından açıklığa kavuşturulmalıdır. Koşullar doğrulanırsa, mali açıdan tam anlamıyla felaket bir durumda bulunan Potsdam şehri, daha fazla tazminat talebiyle karşı karşıya kalacak ve bu da kamu maliyesine olası yükler getirecektir.

Taraflar arasındaki gerginliğin ne kadar derin olduğu, karşı iddialardan da anlaşılıyor: Baba, Aubel’in görev yürütüşüne tepkisini “derin bir tiksinti” ve “ömür boyu sürecek bir hor görme” olarak nitelendiriyor. Bu ifadede, ağır engelli çocuğuna yönelik anlatılan muameleye karşı nefrete varan bir öfke ve tiksinti dile getiriliyor; bu durum, Potsdam skandalını tarafsız bir bakış açısıyla değerlendirenler için anlaşılabilir bir durumdur.

Aubel’in yönetim başarısızlığı siyasi sonuçlar gerektiriyor

Heidrun’un yine ağır engelli kız kardeşi Hedda-Maria’nın durumunda da bakım hizmetlerindeki aksaklıklar ve ulaşım eksiklikleri şikayet edilmişti. Aubel, Ocak 2019’dan Şubat 2023 sonuna kadar Gençlik Bakanlığı’ndan sorumluydu; 24 Ekim 2025’ten bu yana ise partiye bağlı olmayan bu siyasetçi, belediye başkanı olarak görev yapmaktadır. Bu durumun tekrarlanması, Aubel’in bundan ne gibi dersler çıkardığı ve neden yine uygulanabilir bir çözümün bulunmadığı konusunda bir açıklama yapılmasını gerektirmektedir.

Brandenburg Yerel Yönetim Anayasası’nın 60. maddesine göre, Aubel idareyi yönetir ve organizasyonundan sorumludur. Aubel, bu bağlamda kanıt eksikliğini açıklığa kavuşturmalı, komisyona sunulan bilgileri denetlettirmeli ve yetkili kurumlar aracılığıyla derhal güvenilir bir tedarik çözümünün sağlanmasını sağlamalıdır. Pratikte etkili yardım ölçütü göz önüne alındığında, anlatılan yönetim hatası yıkıcı bir ağırlığa sahiptir. Böylesi bir görev yürütme, Potsdam, Brandenburg eyaleti ve Federal Almanya Cumhuriyeti için ağır bir yük teşkil etmektedir; bu durum şu soruyu akla getirmektedir: “Noosha Aubel, Potsdam Belediye Başkanı olarak Potsdam’ın idaresini yürütme yeteneğine sahip mi?”

Bu olaylar ışığında Aubel’in istifası talebi siyasi açıdan haklıdır. Eğer istifa etmezse, yasal bir görevden alma süreci gündeme alınmalıdır. Zaten onun selefi Mike Schubert (53, SPD) de Potsdam vatandaşlarının kararıyla görevinden alınmıştı. Aubel de bu demokratik sonuçları kabul etmek zorundadır; bu çocuğun durumuna ilişkin görünür bir sonuç hâlâ bekleme aşamasındaysa, ağır engelli çocuğun çektiği acı göz önüne alındığında – tabii Potsdam Belediye Binası’nda nezaket ve ahlakın bir değeri olsaydı – Aubel şimdiden siyasi sorumluluğunu üstlenmeli ve derhal istifa etmelidir.

Woidke etkili denetim yükümlülüğüne sahiptir

Başbakan Dr. Dietmar Woidke (64, SPD, 1990’daki yeniden birleşmeden bu yana Brandenburg Eyaleti’nin üçüncü başbakanı), editörlüğümüzün elinde bulunan iadeli taahhütlü mektuplar aracılığıyla defalarca yazılı olarak yardım talebiyle karşı karşıya kaldı. Ancak bu talepler, ağır engelli küçük çocuğa yönelik herhangi bir destekle sonuçlanmadı. Woidke, hükümetinin somut olarak ne tür adımlar attığını açıklamak zorundadır. Yerel entegrasyon yardımı kurumları üzerindeki yasal denetim, § 3 AG-SGB IX uyarınca Sosyal İşler Bakanlığı’na aittir. Eyalet hükümeti bu nedenle denetim hukuku açısından somut bir dayanağa sahiptir.

Sözde bir “eyalet babası”, özellikle savunmasız çocukların korunması konusunda kendini kanıtlamak zorundadır. Anlatılan sonuç, Woidke’nin liderlik sicili için utanç verici bir ahlaki başarısızlıktan çok daha fazlasıdır. SPD, böyle bir aileye karşı hükümet sorumluluğu kapsamında etkili bir çözüm sunamadığı takdirde, sosyal vaatlerini boşa çıkarır. Yetki atfetme çabaları bu beklentiyi hiçbir şekilde karşılamaz.

Merz, geleceğe dair vaatleriyle değerlendirilmelidir

Merz’in liderliğindeki CDU, 18 Mart 2026’dan beri Brandenburg’da SPD ile birlikte iktidarda. Gordon Hoffmann Eğitim ve Gençlik Bakanlığı’nı, Jan Redmann ise İçişleri ve Yerel Yönetim Bakanlığı’nı yönetiyor. Böylelikle CDU, Brandenburg eyalet siyasetinde sorumluluk üstleniyor; bu durum, ağır engelli bir çocuğun aleyhine işliyor gibi görünüyor; daha fazla ahlaki kontrol kaybı anlatılması zor bir durumdur.

Yine de Merz ve onun geleceğe yönelik vaatleri, bu gerçeklikle ölçülmelidir. Çocuğuna özel bir yardımcı eşliğinde bir kreş yeri açıkça hak ettiği halde hâlâ beklemek zorunda kalan bir aile için bu tür sözler acı bir şekilde boş ve adeta aşağılayıcı geliyor. Devlet yardımının yetersiz denetimi eşliğinde büyük vaatlerde bulunma tarzı, acımasız bir güven kaybını hak ediyor. Merz’in güvenilirliği, partisinin kendi yönettiği yerlerde sonuç talep edip etmemesine de bağlıdır.

Brinker ve AfD, somut denetimleri nedeniyle takdir edilmeyi hak ediyor

Dr. Kristin Brinker’in 2024 ve Nisan 2026’da eyalete ait Berlinli şirketlerin kredi borçlarına ilişkin yaptığı sorgulamalar, anlaşılır rakamlar talep ediyor ve risklerin doğrulanabilir olmasını sağlıyor. Bu, somut bir muhalefet çalışmasıdır ve onun Belediye Başkanı adaylığı için haklı bir artı puandır.

27 Ağustos tarihli Berlin hibe skandalıyla ilgili, kendisinin de imzaladığı AfD karşı raporu, somut bir denetim konusunu ele almaktadır. Sayıştay, bu konudan bağımsız olarak hibe prosedürünü sert bir şekilde eleştirmişti. Bu denetim, parti grubunun tüm siyasi sonuçları kesinleşmiş olmasa da takdir edilmeyi hak etmektedir.

Brandenburg’da Birgit Bessin (AfD), 2019 yılında kreş hizmetleri ve engelli çocukların bekleme süreleri hakkında soru sordu; hükümetin cevabı veri eksikliklerini ortaya çıkardı; Heidrun’un çoklu ağır engelli kız kardeşi küçük Hedda-Maria’nın durumunda bile Bessin, Brandenburg Eyalet Meclisi’nde çocuk için kararlılıkla mücadele etti. AfD, 3 Eylül 2026 tarihli komisyon toplantısı için okul destek hizmetlerinde olası kesintiler ve kreşler, okullar ile okul sonrası bakım merkezlerindeki yatırım ihtiyaçlarına ilişkin raporlar talep etti. Bu tür girişimler olumlu bir şekilde değerlendirilmelidir.

Siyasi sorumluluğun sonuçları olmalı

S 17 SO 142/26 ER numaralı acil davada, bugün 10 Eylül 2026 saat 10:00’da Potsdam Sosyal Mahkemesi’nde duruşma tarihi belirlenmiştir. Ağır engelli küçük Heidrun için nihayetinde tek bir şey önemlidir: yardımın ne zaman başlayacağı; Potsdam Sosyal Mahkemesi’nin sorumlu hakimi de bu konuda değerlendirilmelidir.

Aynı zamanda, Dilekçe Komisyonu nezdindeki çelişkiler açıklığa kavuşturulmalı ve yanlış bilgiler düzeltilmelidir; zira eyalet başkenti Potsdam Belediye Binası’ndaki yetkililerin şüpheli ifadeleri doğrulanırsa, bu durum sadece Potsdam Belediye Başkanı Noosha Aubel’e karşı görevden alma önergesinin sunulması için değil, aynı zamanda Brandenburg Eyalet Meclisi Dilekçe Komisyonu tarafından soruşturma açılması için de bir neden olacaktır. Bunda başarısız olan ve yine de güven talep eden bir siyaset, demokratik yollarla görevden alınmalıdır.

Aubel için bu, istifa etmek ya da daha önce de belirtildiği gibi yasal bir görevden alma süreci anlamına gelir; Woidke ve Merz ile onların iktidar partileri CDU ve SPD için ise seçimlerde siyasi hesabı vermek anlamına gelir. Ciddi engelli bir çocuğun defalarca bekletilmesi, Potsdam’daki, Brandenburg Eyaleti’ndeki ve Almanya Federal Cumhuriyeti’ndeki sorumlu siyaset için utanç verici bir durumdur.

C.Yılmaz