The Japan Times - Noosha Aubel, CDU και SPD: Η υπόθεση ενός παιδιού με σοβαρή αναπηρία στο Πότσδαμ αποτελεί πολιτική παραδοχή αποτυχίας

Ο Friedrich Merz (70, CDU), ως 10ος Καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, υποσχέθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου στο Γερμανικό Κοινοβούλιο μια νέα ελπίδα για το μέλλον στα παιδιά και τα εγγόνια. Στο Πότσδαμ, η διετής Heidrun, η οποία πάσχει από πολλαπλές σοβαρές αναπηρίες, σύμφωνα με πληροφορίες δεν μπορεί να αξιοποιήσει εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο μια διαθέσιμη θέση σε παιδικό σταθμό λόγω έλλειψης της απαραίτητης υποστήριξης. Για το παιδί με βαθμό αναπηρίας 100% (σοβαρή αναπηρία) και βαθμό φροντίδας 4, αυτό σημαίνει χαμένο χρόνο ανάπτυξης και συμμετοχής· για την εν ενεργεία δήμαρχο της πρωτεύουσας του κρατιδίου, Πότσδαμ (50 ετών, ανεξάρτητη), αυτό αποτελεί πολιτικό σκάνδαλο, το οποίο δύσκολα θα βρει όμοιό του στη Γερμανία. Αυτό το χάσμα μεταξύ πολιτικής υπόσχεσης και πραγματικότητας είναι ντροπιαστικό, ηθικά κατακριτέο και, όσον αφορά ένα μικρό παιδί με σοβαρή αναπηρία, ανυπόφορο.

Η ιατρική προειδοποίηση καθιστά την περαιτέρω αναμονή ανυπόφορη

Ο εξειδικευμένος δικηγόρος του Πότσδαμ για το κοινωνικό δίκαιο, Άξελ Καπούστ, παραπέμπει στην υπομνήματά του της 27ης Αυγούστου 2026 σε ιατρικά έγγραφα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Charité και στην επείγουσα προειδοποίηση για περαιτέρω μη αναστρέψιμες αναπτυξιακές ελλείψεις χωρίς εξειδικευμένη συνοδεία σε παιδικό σταθμό. Σύμφωνα με τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η συντακτική ομάδα, οι υπεύθυνοι της πόλης του Πότσδαμ έχουν λάβει γραπτώς τις ιατρικές προειδοποιήσεις εδώ και μήνες. Ωστόσο, μέχρι και σήμερα, 9 Σεπτεμβρίου 2026, εξακολουθεί να λείπει η απαιτούμενη υποστήριξη για το παιδί με πολλαπλές σοβαρές αναπηρίες. Δεν έχει ακόμη διαπιστωθεί εάν έχουν ήδη προκληθεί επιπλέον βλάβες στην υγεία του παιδιού, αλλά η οικογένεια – όπως φαίνεται να είναι βέβαιο, δεδομένης της αδιάλλακτης στάσης των εμπλεκόμενων πλευρών – έχει ήδη αναθέσει σε διάφορους εξειδικευμένους δικηγόρους να εξετάσουν το ενδεχόμενο άσκησης αγωγής αποζημίωσης κατά του Δήμου Πότσδαμ.

Μια διοίκηση που χειρίζεται μια τέτοια ανάγκη χωρίς να παρέχει ουσιαστική βοήθεια αποτυγχάνει πλήρως στον σκοπό της δράσης της. Οι γονείς πρέπει επιπλέον να αγωνιστούν για την εφαρμογή των δικαιωμάτων που διεκδικούν. Για τη δήμαρχο Aubel τίθεται το ερώτημα: γιατί οι πολίτες θα πρέπει να συνεχίσουν να ανέχονται, έστω και στο ελάχιστο, μια τέτοια διαχείριση των υποθέσεων, η οποία συνιστά ανεπαρκή φροντίδα για ένα παιδί με πολλαπλές σοβαρές αναπηρίες;

Η έλλειψη αποδεικτικού παραλαβής επιβαρύνει το δημαρχείο

Αμφισβητείται η υποτιθέμενη ταχυδρομική παράδοση της απόφασης για την παροχή βοήθειας της 4ης Σεπτεμβρίου 2025, όπως ισχυρίζεται ο Δήμος του Πότσδαμ, η οποία πρέπει να διακριθεί από την απόφαση για τη φροντίδα σε παιδικό σταθμό της 6ης Αυγούστου. Ήδη στις 15 Ιουνίου 2026, σύμφωνα με τα έγγραφα που έχει στη διάθεσή της η συντακτική ομάδα, ο δικηγόρος Kapust έγραψε σχετικά στο Κοινωνικό Δικαστήριο: «Η εναγόμενη επιβεβαιώνει ότι δεν μπορεί να προσκομίσει αποδεικτικό παραλαβής.»

Η κριτική στρέφεται εδώ ειδικότερα κατά της Kathleen Manecke-Otto (Τμήμα Νομικών και Ασφαλιστικών Υποθέσεων) και της νομικής επιχειρηματολογίας που περιγράφεται στην παρουσίαση της υπόθεσής της. Εν όψει της έλλειψης βοήθειας, τα «υπόμνημα» της Manecke-Otto, κατά την αντικειμενική εξέταση από τη συντακτική ομάδα, χωρίς καμία πολεμική διάθεση, μοιάζουν με αβοήθητα φυλλάδια από ένα μουχλιασμένο γραφείο, για τα οποία παραμένει καθοριστικό το γεγονός ότι ένας ισχυρισμός αποστολής δεν αντικαθιστά την απόδειξη παραλαβής.

Η δικαστική επισήμανση της 31ης Ιουλίου απευθύνεται, λοιπόν, στο αρμόδιο τμήμα του Δήμου και αποτελεί, από μόνη της, όχι μόνο μια σκληρή νομική επίπληξη προς τους υπεύθυνους του Δήμου του Πότσδαμ. Το Κοινωνικό Δικαστήριο του Πότσδαμ επισημαίνει σαφώς και ξεκάθαρα, στην υπόθεση S 17 SO 69/26, ότι η εσωτερική σημείωση του ταχυδρομείου δεν αποδεικνύει καθόλου πότε η επιστολή έφυγε από την υπηρεσία. Απαιτεί την απόδειξη παραλαβής «με την έννοια της πλήρους απόδειξης», την οποία οι υπεύθυνοι στο δημαρχείο του Πότσδαμ, υπό την εποπτεία της δημάρχου Noosha Aubel, δεν μπόρεσαν μέχρι στιγμής να προσκομίσουν.

Το Κοινωνικό Δικαστήριο του Πότσδαμ ανακοίνωσε επίσης ότι θα ζητήσει το ίδιο τα διοικητικά έγγραφα από το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο και θα διαβιβάσει αντίγραφο στην ενάγουσα, «κάτι που θα μπορούσε να είχε μεριμνήσει ο ίδιος ο εναγόμενος». Το δικαστήριο αναμένει την αναγνώριση εκ μέρους του Δήμου Πότσδαμ και παραχώρησε στον Δήμο προθεσμία δύο εβδομάδων για να υποβάλει τις παρατηρήσεις του. Από πολιτική άποψη, αυτή η επισήμανση έχει μεγάλο αντίκτυπο και, από αντικειμενική άποψη, αποτελεί ένα χτύπημα στο θρόνο μιας διοίκησης του Πότσδαμ που παρουσιάζει δομικές ανεπάρκειες. Ένα δικαστήριο θέλει ή πρέπει να αναλάβει αυτό που θα μπορούσε να είχε διεκπεραιώσει η ίδια η διοίκηση του Πότσδαμ. Αυτό αποτελεί, ξεκάθαρα και σαφώς, μια καταστροφική απόδειξη διοικητικής ανεπάρκειας, ένα σκάνδαλο εις βάρος ενός παιδιού με σοβαρή αναπηρία – το οποίο εκθέτει την πρωτεύουσα του κρατιδίου, το Πότσδαμ, όχι μόνο στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, αλλά και πολύ πέρα από τα γερμανικά σύνορα.

Η κατηγορία αφορά ψευδή ενημέρωση και διαστρέβλωση των γεγονότων

Μια τελική επιστολή της Επιτροπής Αναφορών του Κοινοβουλίου του Βρανδεμβούργου, υπό την προεδρία του Udo Wernitz (58, SPD), με ημερομηνία 26 Αυγούστου 2026, η οποία βρίσκεται στη διάθεση της συντακτικής ομάδας, βασίζεται σε δηλώσεις της δημάρχου, οι οποίες, κατόπιν προσεκτικότερης εξέτασης, αποδεικνύονται ψευδείς. Οι απαραίτητες αποφάσεις εκδόθηκαν εντός περίπου ενός μήνα· δεν διαπιστώνεται άρνηση παροχής θέσης σε παιδικό σταθμό. Η επιστολή δεν αναφέρεται στην προαναφερθείσα ένσταση του Κοινωνικού Δικαστηρίου του Πότσδαμ σχετικά με την απόδειξη πρόσβασης. Το αν η Επιτροπή Αναφορών είχε στη διάθεσή της την εν λόγω ένδειξη κατά τη σύνταξη της τελικής επιστολής αποτελεί ζήτημα που πρέπει να διευκρινιστεί επειγόντως από την ίδια την Επιτροπή, καθώς οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να δημιουργήσει πολύ σοβαρές υποψίες εναντίον της Επιτροπής Αναφορών του Κοινοβουλίου του Βρανδεμβούργου! Ταυτόχρονα, η επιτροπή παραδέχεται την έλλειψη φροντίδας, κλείνει όμως την αναφορά και παραπέμπει στη δικαστική οδό, κάτι που, κατόπιν προσεκτικότερης εξέτασης, είναι επίσης αμφισβητήσιμο.

Η οικογένεια κατηγορεί τους υπεύθυνους στο δημαρχείο του Πότσδαμ ότι μετέφεραν αναληθή στοιχεία, διαστρέβλωσαν κρίσιμες περιστάσεις και απέδωσαν τις δικές τους παραλείψεις στους γονείς. Ο πατέρας μιλάει για «αυθάδεια ψέματα». Η οικογένεια απαιτεί τη διερεύνηση πιθανής εκ προθέσεως παραπλάνησης. Εάν επιβεβαιωθεί ότι οι υπεύθυνοι προσπάθησαν να συγκαλύψουν τις δικές τους παραλείψεις μέσω σκόπιμων ψευδών δηλώσεων εις βάρος ενός παιδιού με σοβαρή αναπηρία, αυτό θα αποτελούσε ηθική παραδοχή αποτυχίας, πιθανώς ξεκινώντας από τον Aubel, περνώντας από τον Woidke και φτάνοντας μέχρι την Επιτροπή Αναφορών.

Ο ουσιαστικός πυρήνας παραμένει αδιαμφισβήτητος: η έκδοση απόφασης, η αποτελεσματική κοινοποίηση και η πραγματικά παρασχεθείσα βοήθεια είναι διαφορετικές διαδικασίες. Σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 2 του SGB X, σε περίπτωση αμφιβολίας η αρχή πρέπει να αποδείξει την παραλαβή· το άρθρο 39 παράγραφος 1 συνδέει την ισχύ της απόφασης με την κοινοποίηση. Η μεταγενέστερη πρόσβαση στο φάκελο δεν αποδεικνύει προηγούμενη παραλαβή μέσω ταχυδρομείου. Όποιος παραβλέπει αυτές τις διαφορές, δημιουργεί μια παραπλανητική εικόνα που απαλλάσσει από την ευθύνη. Ένα επίσημο επιστολόχαρτο δεν μετατρέπει έναν αβάσιμο ισχυρισμό σε απόδειξη.

Επίσης, η απόδοση ευθύνης στους γονείς απαιτεί διευκρίνιση. Σύμφωνα με την περιγραφή τους, οι ίδιοι βρήκαν τον παιδικό σταθμό «Sonnenkinder» και πρότειναν έναν βοηθό. Το γεγονός ότι η Επιτροπή Αναφορών υιοθετεί παρ’ όλα αυτά τη θέση του Aubel, ότι δηλαδή η έλλειψη περαιτέρω ορισμού ενός παρόχου υπηρεσιών αποτελεί εμπόδιο στη φροντίδα, θα μπορούσε να σχολιαστεί στο Μπάντεν-Βυρτεμβέργη με τα σκληρά λόγια

«...αυτό έχει μια δυσάρεστη γεύση». Η οικογένεια θεωρεί ότι πρόκειται για διαστρέβλωση της συνεργασίας της. Ο δικηγόρος Kapust διευκρινίζει γραπτώς στις 27 Αυγούστου 2026, σύμφωνα με έγγραφα που έχει στη διάθεσή της η συντακτική ομάδα, ότι η επαγγελματικά καταρτισμένη φροντιστή που βρήκαν οι γονείς, μετά από περισσότερο από ένα έτος, δεν είναι πλέον διαθέσιμη. Ζητείται πλέον ένας κατάλληλος και διαθέσιμος βοηθός για το μικρό παιδί με σοβαρή αναπηρία.

Ο δήμος πρέπει να εξηγήσει ποια εφαρμόσιμη και χρηματοδοτούμενη λύση φέρεται να έχουν απορρίψει οι γονείς· σύμφωνα με τα διαθέσιμα έγγραφα, οι υπεύθυνοι της πρωτεύουσας του κρατιδίου Πότσδαμ δεν θα είναι σε θέση να το κάνουν αυτό ενώπιον του δικαστηρίου. Από πολιτική άποψη, παραμένει αξιοθρήνητο το γεγονός ότι το δικαίωμα επιλογής και προτίμησης χρησιμοποιείται ως αβάσιμη δικαιολογία για τη συνεχιζόμενη έλλειψη παροχής υπηρεσιών. Πρέπει να αμφισβητηθεί έντονα κατά πόσον ο ηθικός προσανατολισμός μιας τέτοιας διοίκησης δείχνει έστω και ελάχιστα τη σωστή κατεύθυνση· το σκάνδαλο του Πότσδαμ είναι, ως εκ τούτου, απολύτως αηδιαστικό. Θύμα είναι ένα παιδί με σοβαρή αναπηρία.

Πιθανές ζημίες και ευθύνη του Δήμου Πότσδαμ;

Η οικογένεια κατηγορεί τους υπεύθυνους της πρωτεύουσας του κρατιδίου, του Πότσδαμ, ότι προκάλεσαν σοβαρή βλάβη στη μικρή, βαριά ανάπηρη Χάιντρουν λόγω της έλλειψης αποτελεσματικής βοήθειας και σκοπεύει να ασκήσει πιθανές αγωγές αποζημίωσης. Το αν συντρέχουν παραβάσεις υποχρεώσεων που συνεπάγονται ευθύνη και αν προκλήθηκαν ζημίες εξαιτίας αυτών, θα πρέπει να το διευκρινίσουν, ενδεχομένως, τα δικαστήρια. Εάν επιβεβαιωθούν οι προϋποθέσεις, η πόλη του Πότσδαμ, η οποία βρίσκεται σε οικονομικά καταστροφική κατάσταση, κινδυνεύει με περαιτέρω αξιώσεις και, κατά συνέπεια, με πιθανά βάρη για τον δημόσιο τομέα.

Το πόσο σκληρές είναι οι θέσεις των δύο πλευρών δείχνει η αντίδραση του πατέρα: ο ίδιος περιγράφει την αντίδρασή του στη διαχείριση των καθηκόντων του Aubel ως «αβυσσαλέα αηδία» και «δια βίου περιφρόνηση». Από την αντίκρουση αυτή διαφαίνεται μια πικρία και μια αποστροφή που φτάνουν μέχρι το μίσος για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε το βαριά ανάπηρο παιδί του, κάτι που είναι κατανοητό για τον αντικειμενικό παρατηρητή του σκανδάλου του Πότσδαμ.

Η αποτυχία της Aubel στη διαχείριση απαιτεί πολιτικές συνέπειες

Ήδη και στην περίπτωση της Hedda-Maria, της επίσης βαριά ανάπηρης αδελφής της Heidrun, είχαν καταγγελθεί ελλείψεις στη φροντίδα και στην μεταφορά. Η Aubel ήταν υπεύθυνη για το χαρτοφυλάκιο της Νεολαίας από τον Ιανουάριο του 2019 έως τα τέλη Φεβρουαρίου 2023· από τις 24 Οκτωβρίου 2025, η ανεξάρτητη πολιτικός είναι δήμαρχος. Η επανάληψη του φαινομένου απαιτεί μια εξήγηση σχετικά με τα διδάγματα που έχει αντλήσει η Aubel και για ποιο λόγο απουσιάζει και πάλι μια λειτουργική λύση.

Σύμφωνα με το άρθρο 60 του Κοινοτικού Συντάγματος του Βρανδεμβούργου, η Aubel διευθύνει τη διοίκηση και είναι υπεύθυνη για την οργάνωσή της. Η Aubel πρέπει να διευκρινίσει το κενό στα αποδεικτικά στοιχεία, να επιτρέψει τον έλεγχο των στοιχείων που υποβλήθηκαν στην επιτροπή και να εξασφαλίσει αμέσως μια αξιόπιστη λύση παροχής υπηρεσιών μέσω των αρμόδιων φορέων. Με βάση το κριτήριο της πρακτικά αποτελεσματικής βοήθειας, η περιγραφόμενη ηγετική αποτυχία είναι καταστροφική. Μια τέτοια άσκηση των καθηκόντων αποτελεί σοβαρό βάρος για το Πότσδαμ, το ομόσπονδο κρατίδιο του Βρανδεμβούργου και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, γεγονός που θέτει το ερώτημα: «Είναι η Noosha Aubel σε θέση, ως δήμαρχος του Πότσδαμ, να ηγηθεί της διοίκησης του Πότσδαμ;»

Το αίτημα για την παραίτηση της Aubel είναι πολιτικά δικαιολογημένο εν όψει αυτών των γεγονότων. Εάν δεν υποβληθεί, πρέπει να τεθεί στην ημερήσια διάταξη μια νόμιμη διαδικασία ανάκλησης. Ήδη ο προκάτοχός της, Mike Schubert (53, SPD), είχε απομακρυνθεί από το αξίωμά του με απόφαση των πολιτών του Πότσδαμ. Και η Aubel πρέπει να αποδεχτεί αυτές τις δημοκρατικές συνέπειες· εφόσον το ορατό αποτέλεσμα για αυτό το παιδί παραμένει η συνεχής αναμονή, και λαμβάνοντας υπόψη τον πόνο του παιδιού με σοβαρή αναπηρία, η Aubel – εφόσον η ευπρέπεια και η ηθική είχαν κάποια αξία στο δημαρχείο του Πότσδαμ – θα έπρεπε ήδη από τώρα να αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες και να παραιτηθεί αμέσως.

Ο Woidke οφείλει αποτελεσματική εποπτεία

Ο πρωθυπουργός Δρ. Ντίτμαρ Βόιντκε (64, SPD, τρίτος πρωθυπουργός του κρατιδίου του Βρανδεμβούργου από την επανένωση του 1990) κλήθηκε επανειλημμένα εγγράφως να παρέχει βοήθεια, σύμφωνα με συστημένες επιστολές με απόδειξη παραλαβής που βρίσκονται στη διάθεση της συντακτικής ομάδας. Ωστόσο, δεν προέκυψε καμία μορφή υποστήριξης για το βαριά ανάπηρο νήπιο. Εδώ ο Βόιντκε πρέπει να αποκαλύψει τι συγκεκριμένα έκανε η κυβέρνησή του. Η νομική εποπτεία των τοπικών φορέων παροχής βοήθειας ένταξης ανήκει, σύμφωνα με το άρθρο 3 AG-SGB IX, στο Υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων. Η κρατική κυβέρνηση διαθέτει, επομένως, ένα συγκεκριμένο σημείο εκκίνησης από εποπτική άποψη.

Ένας λεγόμενος «πατέρας του κράτους» πρέπει να κρίνεται με βάση την προστασία των ιδιαίτερα ευάλωτων παιδιών. Το αποτέλεσμα που περιγράφεται αποτελεί για τον απολογισμό της ηγεσίας του Woidke κάτι περισσότερο από μια ντροπιαστική απόδειξη ηθικής ανικανότητας. Το SPD υποβαθμίζει την κοινωνική του υπόσχεση, αν η κυβερνητική του ευθύνη απέναντι σε μια τέτοια οικογένεια παραμείνει χωρίς αποτελεσματική λύση. Οι παραπομπές σε αρμοδιότητες δεν ικανοποιούν ούτε στο ελάχιστο αυτή την απαίτηση.

Ο Merz πρέπει να κριθεί με βάση την υπόσχεσή του για το μέλλον

Η CDU του Merz κυβερνά στο Βρανδεμβούργο από τις 18 Μαρτίου 2026 μαζί με το SPD. Ο Γκόρντον Χόφμαν είναι επικεφαλής του υπουργείου Παιδείας και Νεολαίας, ενώ ο Γιαν Ρέντμαν του υπουργείου Εσωτερικών και Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Έτσι, η CDU φέρει την ευθύνη για την πολιτική του κρατιδίου του Βρανδεμβούργου, η οποία εδώ φαίνεται να λειτουργεί εις βάρος ενός παιδιού με σοβαρή αναπηρία· δύσκολα θα μπορούσε να περιγραφεί μεγαλύτερη ηθική απώλεια ελέγχου.

Ο Μερτς και η υπόσχεσή του για το μέλλον πρέπει, παρ’ όλα αυτά, να κριθούν με βάση αυτή την πραγματικότητα. Για μια οικογένεια, το παιδί της οποίας εξακολουθεί να περιμένει, παρόλο που δικαιούται σαφώς μια θέση σε παιδικό σταθμό με βοηθό για μεμονωμένες περιπτώσεις, τέτοιες δηλώσεις ακούγονται πικρά κούφιες και σχεδόν περιφρονητικές. Ένας τρόπος διοίκησης που χαρακτηρίζεται από μεγάλες ανακοινώσεις και ανεπαρκή έλεγχο της κρατικής βοήθειας αξίζει μια ανελέητη απώλεια εμπιστοσύνης. Η αξιοπιστία του Merz εξαρτάται επίσης από το αν το κόμμα του απαιτεί αποτελέσματα εκεί όπου κυβερνά το ίδιο.

Η Brinker και η AfD αξίζουν αναγνώριση για τον συγκεκριμένο έλεγχο

Οι ερωτήσεις της Δρ. Kristin Brinker από το 2024 και τον Απρίλιο του 2026 σχετικά με τις δανειακές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων του Βερολίνου που ανήκουν στο κρατίδιο απαιτούν κατανοητά αριθμητικά στοιχεία και καθιστούν τους κινδύνους επαληθεύσιμους. Πρόκειται για συγκεκριμένη αντιπολιτευτική εργασία και ένα βάσιμο πλεονέκτημα για την υποψηφιότητά της ως κυβερνήτριας δήμαρχου.

Η αντιέκθεση της AfD για το σκάνδαλο των επιδοτήσεων στο Βερολίνο, της 27ης Αυγούστου, στην οποία συνυπέγραψε, αφορά ένα πραγματικό αντικείμενο ελέγχου. Το Ελεγκτικό Συνέδριο είχε ήδη επικρίνει αυστηρά τη διαδικασία χορήγησης επιδοτήσεων, ανεξάρτητα από αυτό. Αυτός ο έλεγχος αξίζει αναγνώριση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν καθοριστεί όλα τα πολιτικά συμπεράσματα της κοινοβουλευτικής ομάδας.

Στο Βρανδεμβούργο, η Birgit Bessin (AfD) έθεσε το 2019 ερωτήματα σχετικά με τη φροντίδα σε παιδικούς σταθμούς και τους χρόνους αναμονής για παιδιά με αναπηρία· η απάντηση της κυβέρνησης αποκάλυψε κενά στα στοιχεία, ενώ ήδη στην περίπτωση της μικρής Hedda-Maria, της αδελφής της Heidrun που πάσχει από πολλαπλές σοβαρές αναπηρίες, η Bessin υπερασπίστηκε με σθένος το παιδί στο Κοινοβούλιο του Βρανδεμβούργου. Για τη συνεδρίαση της επιτροπής στις 3 Σεπτεμβρίου 2026, η AfD υπέβαλε αίτημα για εκθέσεις σχετικά με πιθανές περικοπές στη σχολική υποστήριξη και τις επενδυτικές ανάγκες σε παιδικούς σταθμούς, σχολεία και κέντρα φροντίδας μετά το σχολείο. Τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να εκτιμηθούν θετικά.

Η πολιτική ευθύνη πρέπει να έχει συνέπειες

Στη διαδικασία επείγουσας εξέτασης S 17 SO 142/26 ER έχει οριστεί δικαστική συνεδρίαση για σήμερα, 10 Σεπτεμβρίου 2026, στις 10:00 π.μ. ενώπιον του Κοινωνικού Δικαστηρίου του Πότσδαμ. Για τη μικρή Heidrun, που πάσχει από σοβαρή αναπηρία, τελικά έχει σημασία μόνο ένα πράγμα: πότε θα ξεκινήσει η βοήθεια· σε αυτό πρέπει να κριθεί και ο αρμόδιος δικαστής του Κοινωνικού Δικαστηρίου του Πότσδαμ.

Ταυτόχρονα, πρέπει να διευκρινιστούν οι αντιφάσεις ενώπιον της Επιτροπής Αναφορών και να διορθωθούν οι ανακριβείς πληροφορίες, διότι, εάν οι αμφισβητήσιμες δηλώσεις των υπευθύνων από το δημαρχείο της πρωτεύουσας του κρατιδίου, του Πότσδαμ, αποδειχθούν αληθινές, θα ήταν καιρός όχι μόνο για την υποβολή πρότασης ανάκλησης της Noosha Aubel από το αξίωμα της δημάρχου του Πότσδαμ, αλλά και για τη διεξαγωγή ερευνών από την Επιτροπή Αναφορών του Κοινοβουλίου του Βρανδεμβούργου. Μια πολιτική που αποτυγχάνει σε αυτό το θέμα και παρόλα αυτά απαιτεί εμπιστοσύνη, πρέπει να αντικατασταθεί δημοκρατικά.

Για την Aubel αυτό σημαίνει παραίτηση ή, όπως προαναφέρθηκε, μια νόμιμη διαδικασία ανάκλησης· για τους Woidke και Merz, καθώς και για τα κυβερνώντα κόμματα τους, την CDU και το SPD, θα σήμαινε να πληρώσουν το πολιτικό τίμημα στις εκλογές. Η συνεχιζόμενη αναμονή ενός παιδιού με πολλαπλές και σοβαρές αναπηρίες αποτελεί μια αξιοθρήνητη ντροπή για τους υπεύθυνους πολιτικούς στο Πότσδαμ, στο ομόσπονδο κρατίδιο του Βρανδεμβούργου και στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Γεώργιος Παπαδόπουλος