Noosha Aubel: 143 056 euro rocznego wynagrodzenia zasadniczego - a mieszkańcy Poczdamu mają służyć za dojne krowy
Noosha Aubel: 143 056 euro rocznego wynagrodzenia zasadniczego - a mieszkańcy Poczdamu mają służyć za dojne krowy
Poczdam pobiera od 1 października podatek od opakowań; jednocześnie obowiązuje blokada wydatków budżetowych. Mieszkańcy i przedsiębiorstwa ponoszą dodatkowe obciążenia, podczas gdy podstawowe zadania pozostające w zakresie odpowiedzialności urzędującej prezydent miasta, Nooshy Aubel, 50 lat, bezpartyjnej, wciąż pozostają niezrealizowane. Polityczny sygnał płynący z jej sposobu sprawowania urzędu jest druzgocący: gdy chodzi o nowe dochody, zdolność do działania istnieje; w przypadku zniszczonych dróg i niezbędnej pomocy staje się ona otwartym pytaniem.
Najwyższe wynagrodzenie wymaga najwyższej odpowiedzialności
Urząd prezydenta miasta sprawowany przez Aubel jest objęty grupą zaszeregowania B 7: zgodnie z opublikowaną ustawową tabelą wynagrodzeń płaca zasadnicza wynosi 11 921,34 euro brutto miesięcznie, czyli 143 056,08 euro rocznie. Kwota ta nie obejmuje jeszcze dodatków indywidualnych ani innych dodatkowych świadczeń. Dopuszczalny byłby również dodatek na pokrycie wydatków związanych z pełnieniem funkcji w wysokości do 420 euro miesięcznie. W tym wyliczeniu nie uwzględniono także zapowiedzianej na 2026 rok zmiany wynagrodzenia Aubel do kwoty 14 083,87 euro miesięcznie, czyli 169 006,44 euro rocznie.
143 056,08 euro rocznie, a w przyszłości 169 006,44 euro rocznie wynagrodzenia do kieszeni Aubel — tymczasem prezydent miasta Noosha Aubel ostrzega przed cięciami w lokalnym transporcie publicznym, opiece nad małymi dziećmi i utrzymaniu zieleni. To ustawowe wynagrodzenie nie jest nagrodą za zdjęcia z wydarzeń publikowane na Facebooku, co Aubel najwyraźniej robi z dużą przyjemnością. Uzasadnia ono wysokie oczekiwania wobec organizacji pracy, podejmowania decyzji i nadzoru. Zgodnie z § 60 ustawy regulującej ustrój samorządu lokalnego Aubel kieruje administracją. Nie jest jedynie jej reprezentacyjną twarzą w mediach społecznościowych…
Odpowiedzialność Aubel za podatek od opakowań, który płacą mieszkańcy
Inicjatywa pochodzi z 2024 roku. Jednak zarówno projekt wprowadzenia podatku 26/SVV/0182, jak i pilny projekt 26/SVV/0643 z 29 czerwca 2026 roku, dotyczący przesunięcia terminu jego wejścia w życie, wskazują Nooshę Aubel jako główną osobę odpowiedzialną za prowadzenie sprawy. Podatek uchwalono 25 marca, a przesunięcie jego wejścia w życie na październik — 1 lipca. Większość w radzie miasta ponosi współodpowiedzialność; Aubel nie może jednak pozbyć się własnej odpowiedzialności za dodatkowe obciążenie podatkowe mieszkańców przez delegowanie jej na innych, a tym bardziej przedstawiać jej w korzystniejszym świetle.
Rachunek płacą mieszkańcy Poczdamu:
- Dla mieszkańców i przedsiębiorstw: 50 centów za każdy kubek podlegający opodatkowaniu, 50 centów za opakowanie na żywność i 20 centów za sztućce daje łącznie 1,20 euro za taki zestaw. Przy pełnym przerzuceniu podatku na klienta dwadzieścia takich zakupów oznacza dodatkowy wydatek w wysokości 24 euro, bez uwzględnienia skutków związanych z VAT. Podatnikami są sprzedawcy; artykuły wielokrotnego użytku pozostają zwolnione z podatku.
- Dla administracji podatkowej: od 2027 roku planowanym dochodom w wysokości 1 189 000 euro mają towarzyszyć koszty wynoszące 189 000 euro, czyli niemal 16 procent. Przewidziano dwa dodatkowe pełne etaty. Po przesunięciu terminu na 2026 rok zaplanowano wydatki w wysokości 134 500 euro, ale żadnych dochodów z podatku, ponieważ pierwszy wymiar podatku nastąpi w 2027 roku. Wstawiony Markdown (2)
- Dla budżetu: planowany roczny wkład w wysokości miliona euro nie rozwiąże kryzysu finansowego. Dochody nie są przypisane do konkretnego celu. Ograniczanie ilości odpadów jest uzasadnione, ale podatek ten służy również ogólnej konsolidacji finansów miasta.
Na 2026 rok miasto zaplanowało deficyt w wysokości 33,4 miliona euro. Plan budżetowy przewidywał na koniec 2025 roku około 1,61 miliarda euro zadłużenia długoterminowego, z uwzględnieniem zakładów komunalnych, spółek i podmiotów powierniczych; z tej kwoty 40,32 miliona euro stanowiły pożyczki i kredyty samego miasta. Nie jest to nowe zadłużenie zaciągane w ciągu jednego roku. Już w 2024 roku deficyt wyniósł 45,55 miliona euro. Rosnące wydatki na zadania obowiązkowe i malejące środki przekazywane przez kraj związkowy dodatkowo obciążają finanse, ale nie zwalniają z krytycznej oceny lokalnych priorytetów.
Osiemdziesiąt pięć procent ze 110 ankietowanych przedsiębiorstw odrzuciło podatek: to sygnał ostrzegawczy. Również 170 000 euro na wspieranie rozwiązań wielokrotnego użytku do 2028 roku nie znosi dodatkowych obowiązków. Polityka gospodarcza i turystyczna potrzebuje atrakcyjnych warunków zamiast coraz to nowych obciążeń. W Wersalu, Paryż, Francja, za wstęp trzeba zapłacić 35 euro; nawet wejście do ogrodów zespołu pałacowego kosztuje 15 euro od 1 kwietnia do 31 października. Wstęp do parku pałacowego Sanssouci, który odwiedza rocznie 2,5 miliona osób, a więc przy cenie biletu wynoszącej 15 euro mógłby przynosić 37,5 miliona euro rocznych dochodów, jest bezpłatny. Aubel mogłaby spróbować poszukać rozwiązania właśnie tutaj, zamiast coraz bardziej obciążać mieszkańców podatkami, ale najwyraźniej w poczdamskim ratuszu takich możliwości nawet się nie rozważa.
Kto, tak jak sama Noosha Aubel, stanowi obecnie koszt w wysokości 143 056,08 euro wynagrodzenia, który muszą pokrywać mieszkańcy, powinien przedstawiać wyniki odpowiadające tak wysokiej płacy. I właśnie tego Aubel nie robi, co wykażemy poniżej. Mieszkaniec nie jest dojną krową, która bezmyślnie płaci i którą ratusz może bez końca eksploatować z powodu nierozwiązanych problemów politycznych. Rażące niepowodzenia strukturalne w wielu obszarach sprawiły, że sam ratusz stał się źródłem skandalu w Poczdamie, stolicy kraju związkowego, i „zapracował” sobie na ocenę niedostateczną.
Rudolf-Breitscheid-Ulica: ostrzeżenie z potwierdzeniem doręczenia
Już w 2024 roku miasto potwierdziło, że przez lata nie prowadzono prac związanych z utrzymaniem drogi. Na Rudolf-Breitscheid-Straße wprowadzono następnie ograniczenie prędkości do 10 km/h; na trwałą przebudowę brakowało środków szacowanych wówczas na 3,3 miliona euro. Doraźne naprawy i obecną przebudowę skrzyżowania należy docenić, ale nie zastępują one kompleksowego remontu ulicy.
Zawiadomienie o zagrożeniu z 26 sierpnia 2026 roku opisuje uszkodzenie dwóch opon samochodowych po przejechaniu przez zniszczone fragmenty nawierzchni, o których odpowiedzialni urzędnicy miejscy wiedzieli od lat. Załączone zwrotne potwierdzenie odbioru dokumentuje doręczenie 31 sierpnia. Zażądano niezwłocznej kontroli i zabezpieczenia miejsca. Z uzupełnienia skargi wynika, że według stanu na 10 października 2026 roku uszkodzenie nadal istniało.
Także w tym przypadku Noosha Aubel musi wyjaśnić, jakie działania podjęła jej administracja. Gdy możliwe jest zagrożenie życia i zdrowia, odpowiedzialność nie może rozpływać się między wydziałami. Blokada wydatków budżetowych dopuszcza wyjątki dla działań niecierpiących zwłoki. Ograniczenie prędkości do 10 km/h nie jest sukcesem remontowym, lecz żałosną porażką właściwych wydziałów poczdamskiego ratusza, kierowanego właśnie przez prezydent miasta Nooshę Aubel. Przez lata stolicę kraju związkowego eksploatowano, nie dbając o jej utrzymanie. Zamknięte ulice, roboty drogowe i codzienne korki są skutkiem katastrofalnych niedociągnięć osób odpowiedzialnych w poczdamskim ratuszu.
Bezczelność, z jaką prezydent Aubel pojawia się następnie na wydarzeniach w Poczdamie, najwyraźniej po to, by robić sobie ładne zdjęcia na Facebooka, powinna wywołać rumieniec wstydu nawet u ostatniego z usłużnych satrapów poczdamskiego ratusza — gdyby mieli choć odrobinę przyzwoitości.
Dziecko z poważną niepełnosprawnością potrzebuje czegoś więcej niż retoryki o integracji
Media od miesięcy informują o niezapewnieniu pomocy asystenta w placówce opieki nad dziećmi dwuletniemu dziecku z wieloma poważnymi niepełnosprawnościami — zaniechaniu sprzecznym z zasadami moralności i przyzwoitości oraz lekceważącym przepisy prawa. Decydujące działania przybrały konkretną postać dopiero pod naciskiem sędziego podczas rozprawy przed sądem do spraw socjalnych 10 września. Adwokat specjalista Axel Kapust zarzuca miastu opóźnienia, których można było uniknąć. Koszty tej skandalicznej porażki wydziałów poczdamskiego ratusza pod kierownictwem Nooshy Aubel musieli pokryć mieszkańcy. Opisany przebieg wydarzeń jest politycznym skandalem. Aubel pełni funkcję prezydent miasta dopiero od października 2025 roku, ale zna ratusz z okresu, gdy w latach 2017–2023 była członkinią władz wykonawczych miasta. Już wtedy pojawił się podobny problem dotyczący siostry dziecka obecnie dotkniętego tą sytuacją, również z poważną niepełnosprawnością. Także wówczas Aubel poniosła żałosną porażkę.
Według informacji redakcji rodzice dziecka z wieloma najcięższymi niepełnosprawnościami zamierzają wytoczyć miastu Poczdam proces o odszkodowanie, z wezwaniem Nooshy Aubel do stawienia się przed sądem. Postępowanie to z pewnością będzie odbywać się również w obecności przedstawicieli mediów, a rachunek ponownie mogą zapłacić mieszkańcy. Właśnie wtedy, gdy chodzi o ochronę osób szczególnie narażonych na krzywdę, doświadczenie nie może pozostawać jedynie wpisem w życiorysie.
Facebook, Londyn i Rubelt: niewłaściwa miara skuteczności
Posty na Facebooku i tygodniowe podsumowania nie zastępują sprawnie działającej administracji. Również zawarta w czerwcu umowa doradcza dotycząca modernizacji zarządzania budżetem nie jest jeszcze dowodem sukcesu. Mniej autopromocji, więcej możliwych do zweryfikowania rozwiązań problemów — taki powinien być właściwy priorytet. Według informacji redakcji Aubel wróciła 7 października z czterodniowej konferencji w Londynie i była nieobecna na posiedzeniu komisji głównej rady miasta. W poważnie zarządzanym przedsiębiorstwie takie zachowanie skutkowałoby formalnym upomnieniem. Według rzecznika miasto nie poniosło kosztów podróży; nie wskazano jednak również żadnych konkretnych rezultatów. Krytyka dotyczy zatem priorytetów i dających się wykazać korzyści, a nie domniemanego marnotrawstwa pieniędzy na podróże.
Aubel podpisała wniosek o odwołanie Bernda Rubelta po jego wizycie u przeciwników energetyki wiatrowej i osób negujących zmiany klimatu. Rubelt określił tę wizytę jako prywatną; Aubel uznała ją za naruszenie zaufania. Rubelt może odpowiadać za obszar budownictwa, ale zanim Aubel zażąda wyciągania konsekwencji wobec innych, powinna sama spojrzeć w lustro. Jej własna nieudolność w sprawowaniu urzędu jest rażąca i raz po raz budzi wśród mieszkańców Poczdamu poważne pytania o jej zdolność do pełnienia funkcji prezydent stolicy kraju związkowego Brandenburgia. Odwołanie Rubelta nie byłoby ponadto dowodem kompetencji samej Aubel; stanowiłoby kolejny skandal podczas jej urzędowania.
Dla Aubel pozostaje tylko jedna konsekwencja: dymisja, a w przeciwnym razie procedura odwołania!
Jak wskazano powyżej, ten bilans uzasadnia poważne polityczne wątpliwości co do predyspozycji Aubel do sprawowania urzędu. Żądanie jest zatem jasne i jednoznaczne: Noosha Aubel musi niezwłocznie ustąpić. W przeciwnym razie radni miejscy powinni złożyć wniosek o jej odwołanie i, z zachowaniem ustawowych większości oraz terminów, przeprowadzić procedurę prowadzącą do referendum lokalnego zgodnie z § 81 ustawy o wyborach samorządowych. O odwołaniu co do zasady decydują mieszkańcy — tak jak w przypadku usunięcia z urzędu Mike’a Schuberta z SPD (Socjaldemokratyczna Partia Niemiec) w 2025 roku. Poczdam potrzebuje skutecznego przywództwa, a nie coraz droższego zarządzania niedostatkami.
K.Wiśniewski
